Lemuël de Graav – Poetry Slam: Jonge Losse Vrijheidsvechters

Waarom schrijf je?
Ik ben opgegroeid in een plek waar praten niet altijd de manier van communiceren was. Het op zoek gaan naar de juiste woorden was dus geen pre in mijn leven destijds. Mijn koppigheid heeft er echter voor gezorgd dat ik van jongs af aan nooit iets aan mij voorbij liet gaan als ik het niet begreep. Later merkte ik dat het mij goed deed als men mij iets kon uitleggen door middel van woorden.

Een mening heb ik altijd gehad, maar het daadwerkelijk uitleggen was iets waar ik tijd en moeite in heb moeten stoppen. Want leven in een witte wereld als een jonge zwarte jongen zonder woorden is niet makkelijk. Het is daarom dus nooit begonnen als een kunstvorm of entertainment. Nu is het een manier van leven geworden. 

Net zoals het schrijven mij doet herinneren aan het zijn in het nu. Want het lezen en horen van teksten is in elke ervaring anders. Ik apprecieer dat van mijzelf, dat ik een manier heb gevonden om in het moment en tot mezelf te kunnen zijn. Dat is niet altijd zo geweest.

Wat is je ambitie met schrijven?
Ik zeg vaak dat ik een stem wil geven aan hen die het zijn kwijtgeraakt. Ik kan echter pas iets geven als ik bewust ben van wat ik heb.
Hoe persoonlijker de tekst, hoe meer mensen zich erin kunnen vinden.
Daarom is mijn ambitie met schrijven, het constant in contact blijven met mezelf. De rest is mooi meegenomen.

Hoe vaak schrijf je?
Ik schrijf eigenlijk dagelijks. Van korte teksten naar liedjes en van gedichten naar filmscenario’s. 

Heb je een vaste schrijfplek?
Ik heb geen vaste schrijfplek, ik hou ervan om direct te schrijven wanneer het gevoel in mij opkomt. 
Zoals midden in de club, de les, het openbaar vervoer, op de wc, tijdens een gesprek of een film. 
Op mijn kleine studentenkamer tussen mijn konijnen komen de meeste teksten vaak tot één.

Wat doe je om beter te worden?
Wat ik doe om beter te worden in schrijven is het schrijven zelf niet altijd te serieus nemen. Tijd nemen om te beseffen dat woorden alles kunnen zijn en tegelijk ook maar woorden zijn, is belangrijk. Zo kun je in je hoofd komen en er ook weer uit gaan, want daar zit uiteindelijk de inspiratie.  

Daarnaast wil ik mijzelf blijven inspireren door middel van luisteren naar anderen en hun bedoelingen proberen te begrijpen. 

Waar schrijf je het liefst over?
Ik schrijf het liefst over nostalgische momenten. 
Het terugkijken naar ervaringen in het verleden brengt een soort helikopterview met zich mee die ik probeer te doorbreken door middel van oude gevoelens weer tot leven te brengen.  

Doe je vaak aan wedstrijden mee? Welke?
Ik heb aan twee wedstrijden meegedaan: 

De Spoken awards: Hier had ik mijn eerste optreden ooit in 2017 en ging helaas niet door naar de finale, maar kreeg wel de titel van ‘’jong talent met veel potentie’’. In 2019 deed ik weer mee en werd ik 2e in de categorie Gospel. 

NK poetry slam: Hier zit ik momenteel in de halve finale. 

Wie zijn je grote voorbeelden
Mijn grote voorbeelden zijn denk ik inspiratiebronnen.
Dit zijn voornamelijk veel hip hop artiesten uit mijn vroegere jeugd.
Fresku, Typhoon, Gerson Main, Saman Amini.

De manier hoe zij een verhaal kunnen overbrengen met woorden die hun waarde niet halen uit complexiteit kan ik heel erg waarderen. 

Wat lees je momenteel? Wat vind je ervan?
Ik lees momenteel voornamelijk film scenario’s. Daarnaast ben ik al een tijdje bezig met ‘’De antwoorden op de grote vragen’’ Stephan Hawking.
Ik ben zeer onder de indruk van zijn manier van denken en diepe interesses.